مـــــــا هـــــــمه خـاطــــــــره ايـم

forsate bodane ba to age hata ye nafas bod baraye bavare bodanit hamechizo hamekas bod

vaghti ke be ham miresim senafarim man to va bose az ham ke joda mishim chahar nafarim to va tanhai man va azab

بهترین هدیه خداوند

در حالی که دلم مانند کویری تشنه و بی جان بود در حالی که بغض گلویم را گرفته بود و از درد تنهایی دیگر جانی نداشتم

در حالی که چشمهایم از اشک ریختن سویی نداشتند . درحالی که هنوز غم جدایی از عشق گذشته در دلم نشسته بود

در حالی که دیگر امیدی به ادامه زندگی نداشتم و تمام درهای امید زندگی به رویم بسته شده بود

در حالی که آسمان دلم پر از ابرهای سیاه سرگردان غم و غصه بود. در حالی که آرزوی مرگ از خدای خویش داشتم

در حالی که دیگر دستهایم طاقت این را نداشتند که یک کلام نیز از عشق و عاشق شدن بنویسند در حالی که هوای قلبم گرفته و سرد شده بود

خداوند هدیه ای را به من داد که زندگی مرا آرام و پر از امید کرد ...

به باغچه دلم زیباترین و خوشبوترین گل را هدیه داد. به آسمان تیره و تارم مهتاب روشن بخش و ستاره درخشانی را هدیه داد

در جاده های خسته و خالی ام همســــفری با دلی پر از محبت و مهربانی هدیه داد

به دل پر از سکوت و پر از غمم نیروی عشق را عطا کرد

به دستهایم قدرت این را داد که هر چه میخواهند از عشق بنویسند و بهترین و زیباترین جملات را برای عشق بگویند

به پاهایم قدرت این را داد که بتوانند در جاده های پر از عشق قدم بزنند وبه وجودم اراده عاشق شدن را داد

آری او یک فرشته زیبا و مهربان را به زندگی ام هدیه داد!

آن فرشته را مانند باران عشق کرد و بر روی من نازل کرد تا تن غم زده و خسته مرا بشوید و جانی دوباره و طراوت عاشقانه ای دوباره به من ببخشد ...

آن فرشته را مانند گلی کرد و در گلدان طاغچه قلبم گذاشت تا عطر و بوی عاشقانه اش حال و هوای خانه دلم را دگرگون کند !

آن فرشته را تمامی زندگی من کرد قلب آن فرشته را در قلب من طلسم کرد. و درهای قلبم را بر روی او بست

هدیه ای که خداوند به من داد آرزوهایم را زنده کرد دلم را پر از امید و دل گرمی کرد!

هدیه ای که از گل هم زیباتر بود از خورشید نورانی تر بود و از ستاره درخشانتر !

و این هدیه بهترین چیزی بود که خداوند در تمام زندگی ام به من داد ! آری او خوشبخت و خوشبختی را به من داد  او عشقی دوباره به من داد!

سپاس آن خدایی که زندگی دوباره به من بخشید. بهترین هدیه دنیا را به من داد. و قلبم را آرام و پر از عشق کرد!

سپاس آن خدایی که عشقی پاک و واقعی و بدون ریا و بی پایان را به من هدیه کرد !

پس خداوندا کلید قلبم را تا پایان زندگی ام. تا ابد و برای همیشه نزد خود نگه دار تا من نیز با مهرومحبت و عشق خودم آن قلب سرخ را که به من هدیه دادی در قلبم نگه دارم ... 

وقتی کسی رو دوس داری حاضری جون فداش کنی حاضری دنیا رو بدی فقط یه بار نیگاش کنی به خاطرش داد بزنی به خاطرش دروغ بگی رو همه چی خط بکشی حتی رو برگ زندگی وقتی کسی تو قلبته حاضری دنیا بد باشه فقط اونی که عشقته عاشقی رو بلد باشه قید تموم دنیا رو به خاطر اون می زنی خیلی چیزا رو می شکونی تا دل اونو نشکنی حاضری بگذری از دوستای امروز و قدیم اما صداشو بشنوی شب از میون دو تا سیم حاضری قلب تو باشه پیش چشای اون گرو فقط خدا نکرده اون یه وقت بهت بگه برووووووووو  حاضری هر چی دوست نداشت به خاطرش رها کنی حسابتو؛ حسابی از مردم شهر جدا کنی حاضری حرف قانونو ساده بذاری زیر پات به حرف اون گوش کنی و به حرف قلب باوفات وقتی بشینه به دلت از همه دنیا می گذری تولد دوبارته اسمشو وقتی می بری حاضری جونتو بدی یه خار توی دساش نره حتی یه ذره گرد و خاک تو معبد چشاش نره حاضری مسخره ت کنن تمام ادمای شهر اما نبینی اون باهات کرده واسه یه لحظه قهر حاضری که به خاطر خواستن اون دیوونه شی رو دست مجنون بزنی با غصه ها همخونه شی حاضری مردم همشون تو رو با دست نشون بدن دیوونه های دوره گرد واسه تو دست تکون بدن حاضری اعتبار تو به خاطرش خراب کنن کار تو به کسی بدن جات اونو انتخاب کنن حاضری که بگذری از شهرت و اسم و آبروت مهم نباشه که کسی نخواد بشینه رو به روت وقتی کسی تو قلبته یه چیز قیمتی داره دیگه به چشمت نمی یاد اگر که ثروتی داره حاضری بشنوی حتی اگه سرزنشه به خاطر اون کسی که خیلی برات باارزشه حاضری هر روز سر اون با ادما دعوا کنی غرور تو بشکنی و باز خودتو رسوا کنی حاضری که به خاطرش پاشی بری میدون جنگ عاشق بشی اما بازم بگیری دستت یه تفنگ حاضری هر چی گل داریم دونه به دونه بشمری بسوزی از تب نگاش اسمشو وقتی می یاری حاضری هر کی جز اونو ساده فراموش بکنی پشت سرت هر چی می گ چیزی نگی گوش بکنی حاضری هر چی که داری بیان و از تو بگیرن پرنده های شهرتون دونه به دونه بمیرن حاضری که بگذری از مقررات و دین و درس وقتی کسی رو دوس داری معنی نمی ده دیگه ترس وقتی کسی رو دوس داری صاحب کلی ثروتی نذار از دستت بره این گنج خیلی با ارزشه ارزشش تو زندگیــــــه تو زندگی

گفتم دلت از چه جنسی است که ندای دل مرا نمی شنوی؟ جواب نداد

گفتم مگر با تو چه کرده ام که از من میگریزی ؟    جواب نداد

گفتم کجای حرف مرا دوست نداری که اصلاحش کنم؟      جواب نداد

گفتم به چه طریقی به نزدت بیام که دوستم بداری؟   جواب نداد

گفتم چگونه خودم را بیارایانم که نگاهم کنی؟       جواب نداد

گفتم کجای دنیا بروم که پیشم بیایی؟              جواب نداد

گفتم چه کارت کنم که دل به من دهی

                     بی آنکه نگاهم کند گفت :

               میــتونی فراموشــــم کنــــــــــــی ؟؟

درون سينه نگنجد غمی که من دارم خوش است با غم دل عالمی که من دارم سرشک ديده بيان کرد ماجرای دلم چه اعتبار بر اين محرمی که من دارم ا ز آن گلی که برويد ز خاک من پيداست زهجر لاله رخان ماتمی که من دارم بسوخت جان حريفان ز گرمی سخنم عجب که در تو نگيرد دمی که من دارم مرا به گريه چه حاجت که رونقی ندهد به برگ زرد رخم شبنمی که من دارم بيا و بر دل من رحم کن که از تنگی در او قرار نگيرد غمی که من دارم

من میدونم

همین روزا عشق من از یادت میره   بعدش خبر میدن بیا

که داره دوستت میمیره   روزات بلنده یا کوتاه ... ؟

دوست شدی اونجا با کسی ... ؟   بیشتر از این منو نذار تو غصه و دلواپسی

یه وقت منو گم نکنی , تو دود اون شهر غریب   یه سرزمین غربته , با صد تا نیرنگو فریب

فدای تو

یه وقت شبا بی خوابی خستت نکنه   غم غریبی عزیزم , سرد و شکستت نکنه

چادر سر لطیفتتو از رو شبا پس نزنی   تنگ بلور  آبي تو یه وقت ناغافل نشکنی

اگه واست زحمتی نیست بر سر عهدمون بمون

منم تو رو سپردمت , دست خدای مهربون راستی دیروز بارون اومد

منو خیالت خيس شدیم رفتیم تو قلب آسمون با ابرها همسفر شدیم

از وقتی رفتی آسمونمون پر از کبوتره زخم دلم خوب نشده از وقتی رفتی بدتره

غصه نخور تا تو بیای , حال منم اینجوریه سرفه های مکررم , مال هوای دوریه

گلدون شمعدونیمونم عجیب واست دلواپسه مثل یه بچه که بار اوله میره مدرسه

تو از خودت برام بگو بدون من خوش میگذره... ؟ دلت میخواد میومدم

یا تنها رفتی بهتره ... ؟ از وقتی رفتی تو چشام فقط شده کاسه خون

همش یه چشمم به دره چشم دیگم به آسمون یادت میاد گریه هامو ریختم کنار پنجره

داد کشیدم تو رو خدا نامه بده یادت نره !!! یادت میاد خندیدیو , گفتی حالا بذار برم

تو رفتیو من تا حالا , کنار در منتظرم امروز دیدم دیگه داری منو فراموش میکنی

فانوس آرزوهامونو داری خاموش میکنی گفتم واست نامه بدم نگی عجب ! چه بی وفاست با اینکه من خوب میدونم  جواب نامه با خداست عکسای نازنین تو با چند تا گل کنارمه یه بغض کهنه چند روزه دائم در انتظارمه

تنها دلیل زندگیم با یه غمی دوست دارم داغ دلم تازه میشه اسمتو وقتی میارم وقتی تو نیستی چه کنم با این دل بهونه گیر ؟ مگه نگفتم چشاتو از چشم من هیچ وقت نگیر ؟ حرف منو به دل نگیر  همش مال غریبیه

تو رفتی , من غریب شدم چه دنیای عجیبیه ! زودتر بیا , بدون تو , اینجا واسم جهنمه دیوار خونمون پر از سایه غصه و غمه تحملی که تو دادی دیگه داره تموم میشه مگه نگفتی همه جا مال منی تا همیشه ؟

دلم واست شور میزنه این دلو بی خبر نزار تو رو خدا با خوبیات رو هیچ دلی اثر نزار

فکر نکنی از راه دور دارم سفارش میکنم به جون تو فقط دارم یه قدری خواهش میکنم

اگه بخوام برات بگم شاید بشه صد تا کتاب که هر صفحش قصه چند تا درده و چند تا عذاب

میگم شبا ستاره ها تا میتونن دعات کنن نورشونو بدرقه پاکی خنده هات کنن

یه شب تو پاییز که غمت سر به سر دل میزاره

آرميِِِن , همون کسی که بیشتر از همه دوست داره

زندگی